کمیل علی (مایه ی صبا) | محمد اصفهانی

کمیل علی (مایه ی صبا)

اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِرَحْمَتِکَ الَّتِی وَسِعَتْ کُلَّ شَیْ ءٍ
خدایا از تو درخواست می کنم، به رحمت که همه چیز را فرا گرفته
وَ بِقُوَّتِکَ الَّتِی قَهَرْتَ بِهَا کُلَّ شَیْ ءٍ
و به نیرویت که با آن بر هرچیز چیره گشتى
وَ خَضَعَ لَهَا کُلُّ شَیْ ءٍ وَ ذَلَّ لَهَا کُلُّ شَیْ ءٍ
و در برابر آن هرچیز فروتنى نموده و همه چیز خوار شده
وَ بِجَبَرُوتِکَ الَّتِی غَلَبْتَ بِهَا کُلَّ شَیْ ءٍ
و به جبروتت که با آن بر همه چیزى فائق آمدى
وَ بِعِزَّتِکَ الَّتِی لاَ یَقُومُ لَهَا شَیْ ءٌ
و به عزّتت که چیزى در برابرش تاب نیاورد
وَ بِعَظَمَتِکَ الَّتِی مَلَأَتْ کُلَّ شَیْ ءٍ
و به بزرگی ات که همه چیز را پر کرده
وَ بِسُلْطانِکَ الَّذِى عَلَا کُلَّ شَىْءٍ
و به پادشاهی‌ات که برتر از همه‌چیز قرار گرفته
وَ بِوَجْهِکَ الْباقِى بَعْدَ فَنَاءِ کُلِّ شَىْءٍ
و به جلوه‌ات که پس از نابودی همه‌چیز باقی است
وَبِأَسْمَائِکَ الَّتِى مَلَأَتْ أَرْکَانَ کُلِّ شَىْءٍ
و به نام‌هایت که پایه‌های همه‌چیز را انباشته
وَبِعِلْمِکَ الَّذِى أَحَاطَ بِکُلِّ شَىْءٍ
و به علمت که بر همه‌چیز احاطه نموده
وَبِنُورِ وَجْهِکَ الَّذِى أَضَاءَ لَهُ کُلُّ شَىْءٍ
و به نور ذاتت که همه‌چیز در پرتو آن تابنده گشته
یَا نُورُ یَا قُدُّوسُ
ای نور، ای پاک از هر عیب
یَا أَوَّلَ الْأَوَّلِینَ
ای آغاز هر آغاز
وَیَا آخِرَ الْآخِرِینَ
و ای پایان هر پایان

نظرات

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *