ترش رو

روز اول که می‌‌خندیدی
دلمه ز شاخه می‌‌چیدی
میون لشکری از خوبا
کسی‌ غیر مو نمی‌‌دیدی
دلم رنجوره، رفیقم یارم
شدم حیرونت اقد نیازارم
ولی‌ امروز دلت سنگینه
پای حرف مو نمی‌‌شینه
دل سنگ ترش روی تو
پر پره دلمه نمی‌بینه
حواسم پرت چشات یارم
زلال چشات کرده گرفتارم
زمستون بود دلدارم نیومد
چراغ شوم تارم نیومد
دلم خوش به بهار پیش رو بود
باهارم رفت و یارم نیومد
قطار اشکم هر شو می‌‌باره
دل داغونم طاقت نداره
رفیقون ببرین خبر به یارم که یار جونیت چش انتظاره