رفیک | داماهی

رفیک

گردو غبار لحظه و
وقتی ببینه درون درون
رفاقت از بین میره
وقتی که آدم بشه غرق تو خوشی و تو زرق و برق
همدلی از روا کجه
رفی که روز بی کسی یادش میره فریاد رسی
که آب به سر بالا رود فاصله شهر دلوم
از رو زمین تا آسمون کینه گرفت

نظرات

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *