لاله صحرایی

ساقی، مرا به یک ساغر چو می به جوش آور
به بزم هستی ز شور مستی مرا چو می امشب
تو در خروش آور
ای لاله صحرایی نشکفته چرایی
گلخانه پر از گل شد ای لاله کجایی؟
تو آن مشعل سوزان این محفل نورانی
ما می زدگان از دل و جان تا به جهان هستیم
پیمانه به دستیم با اهل وفا صدق و صفا ما به خدا هرگز
پیمان نشکستیم
گر دامنت ای یار در دست من آید
عمری به ترانه گل در سخن آید
ما می زدگان از دل و جان تا به جهان هستیم
پیمانه به دستیم با اهل وفا صدق و صفا ما به خدا هرگز
پیمان نشکستیم
از من تو چه خواهی گاهی به نگاهی دیدار تو خواهم
من راه تو پویم من وصف تو جویم عشق تو گواهم