مرثیه

کی می تونه جای اسمت توی شعر من بشینه
توی این مرثیه امشب جای اسمت نقطه چینه
طرح ساده نگاهت دفتر خاطره هات مثل سایه روی خاک افتاده
بی تو از گریه پرم لحظه ها رو می شمرم آسمون بی تو پر فریاده
آسمون بغضت و بشکن اون دیگه بر نمی گرده
نفسای گرمش امشب هم نفس با خاک سرده
قاب عکست رو به رومه دارم از نفس می افتم
باورم نمی شه اما من برات مرثیه گفتم
آسمون بغضت و بشکن اون دیگه بر نمی گرده
نفسای گرمش امشب هم نفس با خاک سرده